Le carnet d’Inès
Inès aime dessiner dans le parc. Ce matin, elle prend un petit carnet1 et un crayon. Elle s’assoit sur un banc2, près d’un grand arbre. Son ami Malo reste debout3 à côté du banc.
Dans son carnet, Inès dessine l’arbre et le banc. Elle ne dessine pas Malo. Sous le dessin4, elle écrit deux mots : « Mon parc ». Malo regarde la page et sourit. « Tu dessines bien ! »
Après le dessin, ils font une petite promenade5. Inès ferme son carnet et le met dans son sac. Le crayon reste dans sa main. Près de la sortie, elle voit une fleur jaune. Elle s’arrête, ouvre de nouveau son carnet et commence un autre dessin.
Türkçe oku
Inès parkta resim çizmeyi seviyor. Bu sabah küçük bir resim defteri ve kalem alıyor. Büyük bir ağacın yanındaki banka oturuyor. Arkadaşı Malo bankın yanında ayakta duruyor.
Inès defterine ağacı ve bankı çiziyor. Malo’yu çizmiyor. Çizimin altına iki sözcük yazıyor: “Benim parkım”. Malo sayfaya bakıp gülümsüyor. “Güzel çiziyorsun!”
Çizimden sonra kısa bir yürüyüşe çıkıyorlar. Inès defterini kapatıp çantasına koyuyor. Kalem elinde kalıyor. Çıkışın yakınında sarı bir çiçek görüyor. Durup defterini yeniden açıyor ve başka bir çizime başlıyor.