La porte au fond de l’atelier
Quand Léon est entré dans l’atelier1 de sa sœur Élise, il n’a vu aucune peinture sur les murs. La grande table était vide. « Tu ne peins plus ? » a-t-il demandé. Élise a souri. « Viens voir. »
Elle a ouvert une porte au fond de2 la pièce. Derrière cette porte, plusieurs toiles3 étaient rangées contre un autre mur. Certaines étaient terminées ; une grande toile bleue était encore en cours4. Léon a reconnu le paysage du canal.
« J’ai déplacé les tableaux pour nettoyer la première pièce », a expliqué Élise. Elle a montré à Léon une petite esquisse5 d’un pont sur une feuille. « Demain, je reprends la toile bleue. Le ciel est fini, mais il reste le pont à peindre. » Léon a regardé le tableau, puis sa sœur. « Alors, tu as encore du travail ! »
Türkçe oku
Léon, kız kardeşi Élise'in atölyesine girdiğinde duvarlarda hiç tablo görmedi. Büyük masa boştu. “Artık resim yapmıyor musun?” diye sordu. Élise gülümsedi. “Gel de bak.”
Odanın arka tarafındaki bir kapıyı açtı. Kapının ardında, birkaç tuval başka bir duvara yaslanmıştı. Bazıları bitmişti; büyük mavi tuval üzerindeki çalışma sürüyordu. Léon kanal manzarasını tanıdı.
“İlk odayı temizlemek için tabloları taşıdım,” diye açıkladı Élise. Léon'a bir kâğıt üzerindeki küçük köprü eskizini gösterdi. “Yarın mavi tuvale devam edeceğim. Gökyüzü bitti, ama köprüyü hâlâ boyamam gerekiyor.” Léon önce tabloya, sonra kız kardeşine baktı. “Demek hâlâ yapacak işin var!”