La clé dans l’enveloppe verte
Vendredi soir, le voisin de Lucie a frappé à sa porte. Il partait voir sa sœur pour le week-end. « Tu peux garder mon chat1 jusqu’à dimanche ? » Lucie a accepté. Le voisin lui a donné une clé dans une petite enveloppe verte et a laissé ses instructions sur la table de la cuisine.
Samedi matin, Lucie est entrée chez lui. Le chat dormait près de la fenêtre. Elle a regardé sa gamelle2, puis elle a suivi les instructions du voisin. Ensuite, elle s’est assise quelques minutes. Le chat est venu près d’elle et a joué avec le coin de l’enveloppe. Lucie a vite rangé la clé dans son sac.
Dimanche soir, le voisin est rentré. Lucie lui a rendu3 la clé avec l’enveloppe. « Tout s’est bien passé ? — Oui ! Ton chat aime beaucoup cette enveloppe. » Le voisin a souri et l’a remerciée4. Le chat, lui, était déjà retourné près de la fenêtre.
Türkçe oku
Cuma akşamı Lucie'nin komşusu kapısını çaldı. Hafta sonu kız kardeşini ziyarete gidecekti. “Pazar gününe kadar kedime bakar mısın?” Lucie kabul etti. Komşusu küçük yeşil bir zarf içinde ona anahtar verdi ve talimatlarını mutfak masasına bıraktı.
Cumartesi sabahı Lucie onun dairesine girdi. Kedi pencerenin yanında uyuyordu. Kabına baktı, ardından komşusunun talimatlarını uyguladı. Sonra birkaç dakika oturdu. Kedi yanına gelip zarfın köşesiyle oynadı. Lucie anahtarı hemen çantasına koydu.
Pazar akşamı komşusu döndü. Lucie anahtarı zarfıyla birlikte geri verdi. “Her şey yolunda gitti mi?” “Evet! Kedin bu zarfı çok seviyor.” Komşusu gülümseyip ona teşekkür etti. Kedi çoktan pencerenin yanına dönmüştü.