Quel titre pour Manon ?
Manon avait terminé son premier court-métrage1. Pendant six minutes, une jeune femme regardait des images de son enfance sur un écran. On voyait parfois son visage, parfois les anciennes photos. Manon avait choisi le titre « Le Retour ». Elle a invité Karim à une première projection dans son salon.
Avant le film, Karim s’attendait à2 voir un personnage rentrer chez lui après un long voyage. Après la projection, il est resté silencieux un instant. « J’aime les photos, a-t-il dit, mais j’attendais encore le départ ou l’arrivée du personnage. »
Manon lui a expliqué son idée : elle voulait évoquer3 un retour dans les souvenirs. Karim a alors proposé « Les Images retrouvées ». Elle a noté sa suggestion, puis a relu les titres écrits dans son carnet. « Je préfère “Devant l’écran”. On comprend où se trouve le personnage, mais on peut encore se poser des questions. »
Le lendemain, Manon a remplacé le titre dans le générique4. Elle a gardé les mêmes images et la même bande-son. Lors d’une deuxième projection, Karim a souri : « Cette fois, je regarde surtout le visage de la jeune femme. Je cherche ce qu’elle ressent. » Manon a fermé son carnet. Le titre était enfin choisi.
Türkçe oku
Manon ilk kısa filmini bitirmişti. Altı dakika boyunca genç bir kadın ekranda çocukluk görüntülerine bakıyordu. Bazen yüzü, bazen eski fotoğraflar görünüyordu. Manon “Dönüş” başlığını seçmişti. İlk gösterim için Karim'i oturma odasına davet etti.
Filmden önce Karim, uzun bir yolculuğun ardından eve dönen bir karakter görmeyi bekliyordu. Gösterimden sonra bir süre sessiz kaldı. “Fotoğrafları beğendim,” dedi, “ama hâlâ karakterin gitmesini ya da gelmesini bekliyordum.”
Manon fikrini açıkladı: anılara dönüşü çağrıştırmak istiyordu. Karim bunun üzerine “Yeniden Bulunan Görüntüler” başlığını önerdi. Manon öneriyi not edip defterindeki başlıkları yeniden okudu. “Ben ‘Ekranın Önünde’yi tercih ediyorum. Karakterin nerede olduğunu anlıyorsun, ama yine de aklında sorular kalıyor.”
Ertesi gün Manon jenerikteki başlığı değiştirdi. Görüntüler ve ses kaydı aynı kaldı. İkinci gösterimde Karim gülümsedi: “Bu kez en çok genç kadının yüzüne bakıyorum. Ne hissettiğini anlamaya çalışıyorum.” Manon defterini kapattı. Başlık sonunda seçilmişti.