Une écharpe dans une lettre
Héloïse raconte
Je m’appelle Héloïse. Dimanche, j’aidais mon père à ranger son salon quand nous avons trouvé une boîte de lettres. Il en a choisi une avec une enveloppe bleue. « Celle-ci vient de ma sœur Anne, m’a-t-il dit. Elle me l’a envoyée avant ta naissance. » Je connaissais surtout les messages courts de ma tante. J’avais envie de découvrir cette longue lettre.
Mon père m’a proposé de la lire à voix haute1. J’ai ouvert la feuille avec précaution. En haut, Anne avait écrit le nom d’un village, près d’un lac. Voici le passage que j’ai lu :
Anne écrit à son frère
« Je suis arrivée2 ce matin. Le village est très calme. Depuis ma chambre, je vois le lac et les montagnes. Ton écharpe rouge me tient chaud : merci de me l’avoir prêtée ! Je vais rester ici quelques jours. Je te la rendrai3 à mon retour. En attendant, je t’envoie cette première lettre. Anne. »
Héloïse reprend son récit
Après la lecture, mon père a souri. « J’avais complètement oublié cette écharpe ! » Il m’a expliqué qu’il l’avait achetée pendant ses études, puis prêtée à sa sœur pour son voyage. Moi, je regardais encore l’enveloppe bleue. La voix de ma tante me semblait soudain toute proche. J’ai demandé à mon père si nous pouvions lui téléphoner.
Türkçe oku
Héloïse anlatıyor: Benim adım Héloïse. Pazar günü babamın oturma odasını toplamasına yardım ederken bir kutu mektup bulduk. Mavi zarflı birini seçti. “Bu, kız kardeşim Anne'den,” dedi. “Sen doğmadan önce göndermişti.” Halamın daha çok kısa mesajlarını biliyordum. Bu uzun mektubu keşfetmek istedim.
Babam mektubu sesli okumamı önerdi. Kâğıdı dikkatle açtım. En üste Anne, bir gölün yakınındaki köyün adını yazmıştı. Okuduğum bölüm şöyleydi:
Anne erkek kardeşine yazıyor: “Bu sabah vardım. Köy çok sessiz. Odamdan gölü ve dağları görebiliyorum. Kırmızı atkın beni sıcak tutuyor: ödünç verdiğin için teşekkür ederim! Burada birkaç gün kalacağım. Dönünce sana geri vereceğim. Bu arada ilk mektubumu gönderiyorum. Anne.”
Héloïse anlatmaya devam ediyor: Okumadan sonra babam gülümsedi. “O atkıyı tamamen unutmuşum!” Öğrenciyken aldığını, sonra yolculuğu için kız kardeşine ödünç verdiğini anlattı. Ben hâlâ mavi zarfa bakıyordum. Halamın sesi birden çok yakın geldi. Babama onu arayıp arayamayacağımızı sordum.