La recette échangée
Madame Ferrand a quatre-vingt-deux ans. Elle habite au troisième étage. Un soir, sa jeune voisine1 Inès a frappé2 à sa porte : « Vous pourriez me prêter de la farine3 ? Je veux faire votre fameuse tarte aux pommes ! »
Madame Ferrand a ri et lui a donné la recette. Mais il manquait4 du beurre à Inès : elle a mis de l'huile d'olive à la place5. « Ce n'est pas traditionnel, mais c'est bon », a dit Madame Ferrand en la goûtant.
La semaine suivante, Inès a apporté un plat de sa famille : un dal de lentilles aux épices6. Madame Ferrand n'aimait pas la cuisine très épicée, alors Inès a mis moins de piment et plus de crème.
Depuis, chaque mois, elles échangent une recette. Madame Ferrand dit qu'elle a goûté7 la cuisine du monde entier, sans quitter son appartement, et que rien n'est trop épicé8 pour elle maintenant.
Türkçe oku
Madame Ferrand seksen iki yaşında. Üçüncü katta oturuyor. Bir akşam genç komşusu Inès kapısını çaldı: "Biraz un verebilir miydiniz? Meşhur elmalı tartınızı yapmak istiyorum!"
Madame Ferrand güldü ve tarifi verdi. Ama Inès’in tereyağı yoktu; yerine zeytinyağı kullandı. Madame Ferrand tadına bakınca, "Geleneksel değil ama güzel," dedi.
Ertesi hafta Inès aile yemeği getirdi: baharatlı mercimek dalı. Madame Ferrand çok acı yemek sevmediğinden Inès daha az acı biber, daha çok krema koydu.
O günden beri her ay bir tarif paylaşıyorlar. Madame Ferrand dairesinden çıkmadan dünyanın dört bir yanından yemekler tattığını ve artık hiçbir şeyin ona fazla acı gelmediğini söylüyor.