A1 · sakin bir sabahın ziyaretçisi
Le chat du voisin
Ce matin, Emma travaille chez elle. Son ordinateur est sur la table de la cuisine. À neuf heures, elle ouvre la porte pour prendre son sac sur le palier1. Un petit chat gris est devant elle. Il regarde Emma et il miaule2. Elle sourit. « Bonjour, toi ! Tu cherches quelqu’un ? »
Le chat entre dans l’appartement. Il passe devant la cuisine et il va dans le salon. Puis il s’installe3 sur le canapé. Emma pose son sac et elle regarde son visiteur. « Tu es bien ici ? » Le chat ferme les yeux et il ronronne4. Emma retourne à son ordinateur, mais le chat monte sur la table. Il pose une patte5 sur le clavier.
« Ah non ! Ici, c’est mon travail ! » Emma prend doucement le chat dans ses bras. Il porte un collier6 bleu. Sur le collier, il y a un nom : Oscar. Mais il n’y a pas de numéro de téléphone. Emma regarde par la fenêtre. Personne dans la cour. « Ton maître s’inquiète7 peut-être », dit-elle.
À ce moment-là, quelqu’un frappe à la porte. C’est Marc, le voisin. Il tient une petite affiche8 avec une photo. « Bonjour, je cherche mon chat… » Oscar saute par terre et va vers Marc. « Oscar ! Tu es là ! » Emma rit. « Oui, et il aime beaucoup mon canapé. » Marc remercie Emma. Oscar regarde déjà la porte de la cuisine.
Türkçe oku
Bu sabah Emma evden çalışıyor. Bilgisayarı mutfak masasının üzerinde. Saat dokuzda, sahanlıktaki çantasını almak için kapıyı açıyor. Karşısında küçük gri bir kedi var. Kedi Emma'ya bakıp miyavlıyor. Emma gülümsüyor. “Merhaba! Birini mi arıyorsun?”
Kedi daireye giriyor. Mutfağın önünden geçip oturma odasına gidiyor. Sonra kanepeye yerleşiyor. Emma çantasını bırakıp misafirine bakıyor. “Burada rahat mısın?” Kedi gözlerini kapatıp mırıldanıyor. Emma bilgisayarına dönüyor ama kedi masaya çıkıyor. Klavyenin üzerine bir patisini koyuyor.
“Olamaz! Bu benim işim!” Emma kediyi nazikçe kucağına alıyor. Kedinin mavi tasması var. Tasmanın üzerinde bir ad yazıyor: Oscar. Ama telefon numarası yok. Emma pencereden bakıyor. Avluda kimse görünmüyor. “Sahibin endişelenmiş olabilir,” diyor.
Tam o sırada kapı çalıyor. Gelen komşu Marc. Elinde fotoğraflı küçük bir afiş tutuyor. “Merhaba, kedimi arıyorum...” Oscar yere atlayıp Marc'a doğru gidiyor. “Oscar! Buradaymışsın!” Emma gülüyor. “Evet, üstelik kanepemi çok sevdi.” Marc Emma'ya teşekkür ediyor. Oscar şimdiden mutfak kapısına bakıyor.
